Loading...

De jongen die tien concentratiekampen overleefde

Alan Gratz

  • Bindwijze: Paperback
  • Taal: nl
  • Categorie: Literatuur & Romans
  • ISBN: 9789020654516
  • Review:
1939-1942
Inhoud
Taal:nl
Bindwijze:Paperback
Oorspronkelijke releasedatum:12 november 2013
Aantal pagina's:130
Kaarten inbegrepen:Nee
Illustraties:Met illustraties
Betrokkenen
Hoofdauteur:Alan Gratz
Hoofdauteur:Alan Gratz
Vertaling
Eerste Vertaler:Aimee Warmerdam
Tweede Vertaler:Aimee Warmerdam
Overige kenmerken
Dyslexievriendelijk:Nee
Editie:1
Extra groot lettertype:Nee
Product breedte:132 mm
Product hoogte:19 mm
Product lengte:207 mm
Studieboek:Nee
Verpakking breedte:132 mm
Verpakking hoogte:19 mm
Verpakking lengte:207 mm
Verpakkingsgewicht:272 g
eWaste:Nee
Overige kenmerken
Dyslexievriendelijk:Nee
Editie:1
Extra groot lettertype:Nee
Product breedte:132 mm
Product hoogte:19 mm
Product lengte:207 mm
Studieboek:Nee
Verpakking breedte:132 mm
Verpakking hoogte:19 mm
Verpakking lengte:207 mm
Verpakkingsgewicht:272 g
eWaste:Nee

Samenvatting

Geschikt voor zowel jongere als volwassen lezers Voor liefhebbers van 'Haar naam was Sarah' en 'De jongen in de gestreepte pyjama' De jongen die tien concentratiekampen overleefde vertelt het waargebeurde verhaal van Yanek, een Joods jongetje tijdens de Tweede Wereldoorlog in Polen. Als de nazi's de jacht op de joden openen in het land, verandert zijn vertrouwde leventje in een nachtmerrie die helaas werkelijkheid is . Hij wordt van het ene concentratiekamp in het andere geplaatst, uitgehongerd, gemarteld en uitgebuit en kijkt de dood keer op keer in de ogen. Het is een wonder hoe Yanek, of volgens de tatoeage op zijn arm PRISONER B-3087, de Tweede Wereldoorlog uiteindelijk overleeft. Maar waar je je als lezer misschien nog wel het meest over verbaast is de kracht van een jongen om te overleven. Hoe lukt het Yanek om zijn hoop niet te verliezen en vooral, om niet te vergeten wie hij werkelijk is? Recensie op I'd so rather be reading: If you're wondering if Prisoner B-3087 is worth your time, it is. It made me cry, but also felt like a testament to the strength of the human spirit.